Na czym polega praca lekarza sportowego?

Medycyna sportowa stanowi w miarę nową gałąź medycyny o znaczeniu interdyscyplinarnym. Rozwój społeczeństwa zachodniego skutkujący pogarszającą się dietą i niedoborami ruchu zaczął sprawiać, że edukacja zaznaczająca konieczność uprawiania sportu o umiarkowanej intensywności jest kluczowa dla zachowania zdrowia w każdym wieku. Ostatnio możemy zauważyć trend rosnącej mody na ćwiczenia na siłowni, pływanie czy bieganie w wielkomiejskich parkach. Wzrost świadomości społecznej i uatrakcyjnienie sportu – jako idei – doprowadziły do wzrostu znaczenia i popularności zawodu lekarza sportowego. Medycyna sportowa przestała być dziedziną zarezerwowana dla „pacjentów wyczynowych”, a w sali oczekujących na spotkanie w gabinecie lekarskim nie spotkamy już wyłącznie zawodowych sportowców marzących o olimpijskim złocie.

Założenia pracy lekarza sportowego i medycyny sportowej

Pierwszym założeniem pracy lekarza sportowego jest ogólna opieka nad pacjentem aktywnym ruchowo. Lekarz taki nie ogranicza się w swoim zawodzie do pacjentów o określonym stanie zdrowia, kontuzjowanych czy w specyficznych granicach wiekowych. Podobnie jak sport jest dla każdego, tak lekarz sportowy musi wykazać się wiedzą medyczną w stosunku do pacjentów biegających hobbystycznie, przechodzących kontuzje i tych o idealnym stanie zdrowia – trenującymi pływanie od czasu letnich igrzysk olimpijskich w Barcelonie.

Opieka lekarza sportowego nad pacjentem może być zauważalna na każdym etapie rozpoczynania jego przygody ze sportem. Badania wstępne polegające na kwalifikacji sportowej pozwalają na określenie preferowanej dyscypliny i wykluczenia istotnych przeciwskazań zdrowotnych. Badania kontrolne wykonywane w kontrolowanych odstępach pozwalają określić wpływ uprawianej dyscypliny sportu na zdrowie, a przy odpowiedniej szczegółowości nawet wpływ zmiany stosowanej techniki ćwiczenia.

Zakres obowiązków lekarza sportowego

Interdyscyplinarne podejście jest zauważalne zwłaszcza w przypadku ustalania diety. Lekarz sportowy musi wykazać się nie tylko ogólną znajomością historii medycznej danego pacjenta, ale też dokładnych technik stosowanych przez niego w uprawianej dyscyplinie sportu. Trzymanie ręki na pulsie umożliwia maksymalizację prozdrowotnych skutków ćwiczeń i zapobieganie kontuzjom, wynikającym ze stosowania niewłaściwych dla pacjenta intensywności i metod treningów. W przypadku kontuzji lekarz sportowy działa już po fakcie zapewniając właściwe leczenie i – jeśli to konieczne – rehabilitację. W przypadku udziału pacjenta w zawodach lekarz odpowiada też za kontrolę antydopingową, która pomaga w zachowywaniu szczytnych i szlachetnych idei sportu. Jest to wyjątkowo istotne w przypadku zawodów o znaczeniu międzynarodowym. 

Lekarz sportowy w ciągu wielu lat edukacji kształci się w zakresie kierunków takich jak: traumatologia kończyn, ortopedia, kardiologia, medycyna chorób wewnętrznych, chirurgia ogólna, a nawet – z uwagi na zróżnicowany wiek pacjentów – pediatria i medycyna rodzina. Na uczelniach medycznych medycyna sportowa funkcjonuje jako rzeczywista specjalizacja, która cieszy się rosnącą popularnością wśród młodych lekarzy.

Źródła:

Hardt FState of primary care sports and exercise medicine in BrazilBritish Journal of Sports Medicine 2018;52:887.
Laki, J., Soós, Á., Jákó, P., Tállay, A., Perjés, Á., & Szabó, A. M. (2017). Introducing the National Institute for Sports Medicine in Hungary: a complex sports medical healthcare and screening system. BMJ open sport & exercise medicine, 3(1), e000267. https://doi.org/10.1136/bmjsem-2017-000267
Frontera, Walter R. (2007). Clinical Sports Medicine: Medical Management and Rehabilitation. Elsevier Health Sciences. ISBN 978-1-4160-2443-9.

Ostatnia modyfikacja

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *