katelin_sod_potas

Sód i potas – 2 pierwiastki bez których nie funkcjonowałby nasz układ krążenia.

2 pierwiastki w równowadze

Wśród najważniejszych dla naszego organizmu pierwiastków znajduje się sód i potas, które w roztworach wodnych oraz w płynach ustrojowych naszego ciała występują pod postacią jonów. Sprawia to, że posiadają ładunek elektryczny, dzięki czemu mają zdolność przewodzenia prądu. W przypadku sodu i potasu są to jony dodatnio naładowane (kationy). W żywym organizmie cecha ta odpowiada za przewodzenie impulsów nerwowych między komórkami. Ponadto sód i potas biorą udział w utrzymaniu równowagi wodnej i kwasowo-zasadowej naszego ciała.

Rola Sodu i Potasu

Rola obu pierwiastków szczególnie zaznacza się w regulacji ciśnienia tętniczego krwi, w związku z ich wpływem na gospodarkę wodną organizmu. Natomiast zdolność przekazywania impulsów elektrycznych wpływa na prawidłowe przekaźnictwo w układzie nerwowym, a w układzie mięśniowym, zarówno szkieletowym jak i w sercu pozwala na kurczenie i rozkurczanie się mięśni. Sprawne funkcjonowanie naszego organizmu, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego, nerwowego oraz mięśni zależy od zachowania równowagi pomiędzy sodem i potasem. Kiedy jest ona zaburzona prowadzi do problemów z ciśnieniem tętniczym krwi, pracą serca, pobudliwością nerwową, napięciem mięśniowym czy odpowiednią zawartością wody. Dzieje się tak ponieważ sód i potas działają do siebie przeciwstawnie. Najwięcej potasu, bo aż 98% znajduje się w komórkach, w płynie wewnątrzkomórkowym, jedynie 2% obecne jest w płynie zewnątrzkomórkowym. Odwrotnie jest w przypadku sodu, którego ok. 10% obecne jest w wewnątrz komórek naszego ciała, a 90% w płynie pozakomórkowym. Znajdując się po przeciwnych stronach błony komórkowej sód i potas zapewniają ich właściwe napięcie elektryczne zwane potencjałem spoczynkowym, które w wyniku pobudzenia prowadzi do powstania potencjału czynnościowego i związanego z nim przekazywania impulsu do kolejnych komórek. Jak dobrze wiemy czynność skurczowa naszego serca oraz pozostałych mięśni jest uwarunkowana przekazywaniem impulsów elektrycznych. Kiedy dochodzi do zmian w zawartości jonów sodu i potasu po obu stronach błony komórkowej możliwość prawidłowego kurczenia i rozkurczania się jest zaburzona. Oddziałuje to m.in. na prawidłowy rytm pracy naszego serca.

Trzeba zachować równowagę

Zarówno za małe jak i za duże ilości potasu bądź sodu są niekorzystne dla naszego zdrowia, to obecnie najczęstszym problemem jest zbyt duża ilość sodu oraz za mała ilość potasu w naszym organizmie. Najlepiej jest to widoczne w społeczeństwach uprzemysłowionych, których dieta oparta jest o produkty bogate w sód, a ubogie w potas. Mała ilość potasu związana jest również ze stosowaniem używek oraz brakiem aktywności fizycznej. Dodatkowo do utraty potasu i magnezu może przyczyniać się odwodnienie np. w wyniku intensywnych wymiotów lub biegunek (w wyniku zasadowicy), choroby nerek, cukrzycy typu I oraz stosowania niektórych leków moczopędnych mających na celu obniżenie ciśnienia krwi. Dziennie średnio dostarczamy ok. 2500 mg potasu, jest to o 1000 mg mniejsze spożycie niż zalecane przez Światową Organizację Zdrowia. Liczne badania potwierdzają znaczącą rolę potasu w utrzymaniu prawidłowego ciśnienia krwi, który wpływa na wydalanie sodu z organizmu a wraz z nim wody, ponadto potas zmniejsza aktywność hormonów i enzymów odpowiedzialnych za wzrost ciśnienia krwi. Dodatkowo chroni mięsień sercowy przed niewydolnością oraz zaburzeniami rytmu wynikającymi ze złego przewodnictwa impulsów elektrycznych.

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *